Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5993 K.2013/27749

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ücret alacağı, ikramiye, genel tatil, sair ücret ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalılar avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılar adına Avukat İlker Peksezer geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacmm, davalı şirkete ait işyerlerinde 01.04.1995-31.05.2010 tarihleri arasında muhasebe müdürü olarak çalıştığını, en son ücretinin aylık net 2.950,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, ikramiye alacağı, genel tatil ücreti, sair ücret alacakları ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'ın, davalı şirketinin ortağı olduğunu, sorumlusu olmadığını, pasif husumet yönünden sorumlu olmadığını, davanın bu davalı yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacının 01.04.1995 tarihinde işe başladığını, bu çalışmasının 01.11.2001 tarihine kadar devam ettiğini, emekli olması sebebiyle tazminatlarını aldığını ve müvekkili firmayı ibra ettiğini, 01.11.2001 tarihinden sonra sosyal güvenlik destek primi ödenerek çalışmaya başladığını, muhasebe bürosu açacağını beyan etmesi üzere bu çalışmasına son verildiğini, tüm haklarının ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ilk çalışmasının 01.11.2001 tarihinde emekli olmasına kadar devam ettiği ve bu çalışmasının karşılığı tazminatlarını almak suretiyle şirketi ibra ettiğine dair belge sunulmadığı, davacının çalışmasının 01.04.1995-31.05.2010 tarihleri arasında sürdüğü, ücretinin net 2.950,00 TL olduğu, iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdirildiğinin davalı tarafından ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacıya yapılan bir kısım ödemelerin kıdem tazminatına ilişkin geçerli bir ödeme olmadığı, davalı ...'ın davalı şirketin ortağı ve imzaya yetkilisi olduğu,

işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının ücret alacağı olduğu, fazla çalışma ücreti, ikramiye alacağı, genel tatil ücreti, sair ücret alacakları ve yıllık izin ücreti alacaklarının işçi tarafından ıspatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davalı ...’ın işçilik alacaklarından sorumlu olup olmadığı ve işverence davacıya yapılan ödemelerin kıdem tazminatına karşılık yapılıp yapılmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin 2. fıkrası ve 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerinde, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanun’un uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanun’un 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Anonim şirketlerde şirket ortaklarının şirkete karşı açılan davalarda pasif husumet ehliyeti yoktur.

Somut olayda, davalı ...'ın şirket ortağı olduğu, imza yetkisinin bulunduğu anlaşılmış olup, pasif husumet ehliyeti olmadığı, şirket borçlarından hukuki sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınmadan davanın bu davalı yönünden husumetten reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davalı işverenin, işyeri defter ve kayıtlarına göre kıdem tazminatının ödendiğini ileri sürdüğü, davacının, bu ödemelerin işverene ait otellerin muhasebe kayıtlarının tutulması karşılığında ödendiğini ,kıdem tazminatı ödemesi olmadığını iddia ettiği, mahkemece, işyeri defterlerinde, ödemenin kıdem tazminatı olarak ödendiği belirtilmiş ise de, makbuzlarda ödemenin ne için yapıldığı belirtilmediğinden bu ödemelerin kıdem tazminatına ilişkin yapılmadığının kabul edildiği anlaşılmış olup,işyeri defterlerinde, davacıya kıdem tazminatı adı altında bir kısım ödemelerin iş akdinin devamı sırasında ödendiği,

açıklama olmasa dahi ödemelere ilişkin makbuz sunulduğu dikkate alındığında ,bu ödemelerin kıdem tazminatına karşılık yapıldığının kabulü ile tesbit edilen kıdem tazminatı miktarından mahsubu gerekirdi. Ayrıca, 2000 ve 2001 yıllarındaki kıdem tazminatı ödemelerine ilişkin makbuz olup olmadığı da araştırılarak, makbuzların olduğunun anlaşılması halinde bu ödemelerinde mahsubu gerekirken hatalı yorum ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.