Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6172 K.2014/4796

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden, davacının, sadece sefer başına ödenen ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının, 11.04.2008-11.04.2009 tarihleri arasındaki yurda giriş çıkış kayıtlarının tetkiki sonucunda toplam 15 sefer yaptığı, bunun aylık ortalama 1,25 sefere karşılık geldiğinin belirtilmesine rağmen, davacının son ücretinin 1,5 sefer karşılığı belirlenen ücret üzerinden hesaplanması isabetsizdir. Yapılacak iş, 1,25 sefer karşılığına isabet eden tutara göre ücretin tespiti ve bu şekilde belirlenecek ücrete göre alacakların hüküm altına alınmasından ibaret iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Şahit anlatımları ve dosya içeriğine göre davacının, sefer başına 600,00 euro karşılığı ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Sefer başına ödenen ücretten başka, davacıya sabit bir ücret ödendiği de ispatlanmış değildir. Şu halde, sabit ücret ödendiği iddiasına dayalı ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

4-Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, ancak mahkemece bu husus nazara alınmamıştır. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def'i dikkate alınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: