KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/6183 E., 2014/5629 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
- Mahkemesi
- İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 01/03/2013
- Numarası
- 2012/191-2013/121
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, resmi tatil ve hafta tatili ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı davacının istifa ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının istifaya ilişkin dilekçesinin tarih içermemesi sebebiyle geçersiz olduğunu belirtmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davacı tarafından yazılı olarak istifa ettiğine dair dilekçe verdiği bu dilekçede artık davalı işyerinde çalışmayacağını ifade ettiği anlaşılmaktadır. Davacı istifa dilekçesinin baskı altında alındığını kanıtlamış değildir. Hal böyle olunca iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile anılan tazminatlara ilişkin isteğin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
MUHALEFET ŞERHİ
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 13.03.2014
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/6183, K. 2014/5629, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama