Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6521 K.2014/6039

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde dahili davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 2001 Şubat ayından beri çalışmakta olduğunu, ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini 13.01.2011 tarihinde işverene tebliğ edilen ihtarnamede bildirdiği gibi haklı sebeple feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 27.04.2002 tarihinde işe başladığını, yıllık ücretli izinlerini eksiksiz olarak kullandığını, davacının her ay 22 saat fazla mesai yaptığını ve bunun ödendiğini, dini bayramlarda çalışmanın sözkonusu olmadığını, diğer ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığını ve karşılıklarının ödendiğini, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshinin sözkonusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, talep ettiği diğer alacaklara da kısmen hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı dahili davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, talep ettiği diğer alacaklara da kısmen hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir.

Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesine göre davalı lehine daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: