Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6554 K.2013/8109

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili davacının, 28.12.2010 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, son görevinin bölge müdürlüğü olduğunu, 12.03.2012 tarihinde davalı işverenin geçerli bir sebep göstermeksizin usulsüz olarak iş sözleşmesini feshettiğini, fesih sebebi olay nedeniyle davacıya ihtar verilmediğini, yazılı ya da sözlü savunma alınmadığını, gerçeğe aykırı tutanak düzenleyen davalı işverenin davacıyı istifa etmiş gibi göstermeye çalıştığını beyanla, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine,

boşta geçen süre için dört aylık ücret tutarında ücret alacağı ile davacının yasal sürede başvurusuna rağmen davalı işveren tarafından işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının sekiz aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.12.2010 tarihinde işe başladığını, 09.03.2012 tarihinde istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini sonlandırdığını, 09.03.2012 toplantıda odayı terk eden davacının " ben istifa ediyorum, alın arabanızı başınıza çalın" diyerek kendisine tahsis edilen aracın anahtarını ve cep telefonu kartını fırlatarak işyerini terk ettiğini, bu durumun o sırada bulunan şahitlerce tutanak altına alındığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiş, sözkonusu karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve şahit anlatımlarına göre, davacı 28.10.210-09.03.2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde önce mümessil, sonra Anadolu Bölge Müdürü olarak çalışmıştır. Şirketin haberi olmadan davacının bazı doktorlara birtakım promosyon ve kongre sözü verdiğine yönelik mümessillerden duyum alındığından, şirket yetkilisiyle konuşmak üzere çağırıldığı genel müdür odasında bu konu üzerinde konuşulerken sinirlenen davacının "benimle çalışmak istemiyorsunuz" diyerek aşağıya indiği, sonra tekrar toplantı salonuna gelip araba anahtarlarını bırakıp gittiği şeklinde gelişen olayda iş sözleşmesinin davacı tarafından haksız olarak feshedildiği anlaşılmakla, davacının işe iade isteminin reddi yerine yazılı şekilde işe iadesine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.