KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/6609 E., 2013/10501 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Davacı k. davalı
- —
- **** **** davacı
- —
- Dava
- Davacı-karşı davalı kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
591 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı- karşı davalı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı-karşı davacı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiş ve davacı- karşı davalıdan ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı-karşı davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı- karşı davalı ve davalı- karşı davacı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı - karşı davacının tüm, davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davacının hüküm altına alınan yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil alacakları yönünden faizin hangi tarihten itibaren başlatılacağı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, 04.03.2010 tarihinde davalıya gönderdiği ihtarname ile 16.07.2009 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının ihtarname tebliğinden itibaren ödenmesini talep ettiğini bildirmiştir. İhtarname davalıya 10.03.2010 tarihide tebliğ edilmiş olmakla, davalı adı geçen alacaklar yönünden 11.03.2010 tarihinde temerrüde düşürülmüştür. Dava dilekçesinde de kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemleri için ihtarname tebliğinden itibaren faize hükmedilmesi talep edilmiştir. Yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarına ihtar tebliğ tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi hatalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “Yıllık izin ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile 395,47TL'nin, 100,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, bakiye miktara ıslah tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “ Yıllık izin ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile 395,47 TL nin temerrüt tarihi olan 11.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak;
3. bendinde yer alan “Fazla mesai alacağı talebinin KABULÜ ile. 3.724,44'TL nin 100,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ” rakam ve sözcükleri silinerek yerine “Fazla mesai alacağı talebinin KABULÜ ile 3.724,44 TL nin temerrüt tarihi olan 11.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak;
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/6609, K. 2013/10501, 10 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama