Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6963 K.2014/6367

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten Sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini devamsızlık nedeniyle haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle dava konusu kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı isteklerinin reddine, diğer isteklerin alınan hesap raporuna itibarla kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ara dinlenmenin süresi ve fazla çalışma hesabının doğru yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının fırın olarak işletilen işyerinde tezgahta ekmek satım işi yaptığı, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı sebebi ile 31.03.2011 tarihi itibariyle işyerinden ayrılışı yapılmıştır.

Davacı işyerinde mesai saati olmadığını, işe başlama saatinin sabah 07:00; akşam 18:00 olduğunu, davacının haftanın her günü günde 12 saat çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücret alacağı isteğinde bulunmuştur. Davalı vekili ise davacının haftada altı gün saat 08:00-17:00 saatleri arasında günde 8 saat çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını savunmuştur.

Hükme esas alına hesap raporunda davacının haftada 6 gün saat 07:00-17:00 saatleri arasında günde bir saat ara dinlenmesi yaptığı Pazar günleri de 07:00- 12:00 saatleri arasında beş saat çalışma yaptığı kabul edilerek haftalık 20 saat için fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Davacının 07:00 -17:00 saatleri arasında günde 10 saat çalışma olması gerekirken 11 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yine davacının Pazar günü 07:00-12:00 saatleri arasındaki beş saat çalışma süresi de haftalık çalışma saati haftanın diğer günlerindeki çalışma saati ile toplanarak haftalık çalışma saati belirlenmiş, aynı günde yapılan çalışma süresi için dava konusu hafta tatili ücret alacağı hesaplanmıştır. Fazla çalışma ücretinin hesabında davacının hafta tatili çalışması dışlanmadan yapılan hesaplama hatalı olmuştur.

Davacının pazar günleri 07:00-12:00 saatleri arasındaki beş saatlik çalışma süresinden 4857 sayılı Kanun'nun 68. maddesi gereğince işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ara dinlenmesi süresi düşülmeden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Hatalı hesap raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.