KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/6973 E., 2014/5789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
411 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dava, davacının kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışmadan doğan alacaklarının temerrüt tarihinden faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Davalı davacının kendisinin işten ayrıldığını haklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak dava ve ıslah tarihinden itibaren faizleri ile birlikte alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,
2- Davacı alacaklarının 30.11.2010 tarihli noter ihtarının tebliğinden itibaren üç gün içinde ödenmesini ve açtığı davada da faizin bu temerrüt tarihinden itibaren işletilmesini talep etmiştir. İhtarname davalı tarafa 06.12.2010 tarihinde tebliğ edildiğine göre 10.12.2010 temerrüt tarihinden itibaren alacaklara faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/6973, K. 2014/5789, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama