KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/7104 E., 2014/6899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2014
- Mahkemesi
- Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/03/2013
- Numarası
- 2009/690-2013/122
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik işlerinde davalı yüklenici firma işçisi olarak çalıştığını, şoförlük yaptığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı idare vekili, kendilerinin ihale makamı olduklarını, husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili ise, husumet itirazında bulunduklarını, davacının tüm haklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haklı bir sebep yokken feshedildiği, davacının diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacıya davalı şirket tarafından kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı görülmektedir. Bu ödeme bilirkişice tespit edilmiştir. Ancak bilirkişice ödemenin mahsup edileceği belirtilmesine rağmen bu ödeme mahsup edilmeksizin davacının kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/7104, K. 2014/6899, 21 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama