Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7163 K.2014/6159

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 02.10.2002 tarihinde davalı apartmanda konut kapıcısı olarak işe başladığını, davacının çalışmaya başladığı ilk günden itibaren alması gereken asgari ücretin yarısını aldığını, davacının talebine rağmen ücret farklarının ödenmediğini, yine çalıştığı tarihten itibaren süt parasının da ödenmediğini, davacının mesai saatlerinin 08:00-17:00 olmasına rağmen her akşam 19:30'da ve pazar günleri de apartman sakinlerinin çöplerini topladığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözkonusu alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücret, süt parası ve fazla mesai alacaklarına ilişkin zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacı tarafa tüm alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödendiğini, davacının görevinin normal zamanlarda apartman temizliği, günde bir kere servis yapılması, çöp çıkartılması işi ile kış aylarında kalorifer yakılmasından ibaret olduğunu, rutin işler dışında iş yapmadığını ve fazla çalışmalarının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Davacının 17.10.2002-28.04.2012 tarihleri arasında davalı yöneticiliğindeki apartmanda kapıcı olarak çalıştığı tartışmasızdır.

Davacı ödenmeyen fazla mesai, ücret ve süt ücreti alacağının ödetilmesini istemiş, mahkemece taraf tanıklarının anlatımları değerlendirilmek suretiyle hesaplanan miktarlara hükmolunmuştur. Öncelikle belirtmek gerekir ki kapıcı hizmetleri aralı işler olarak

adlandırılan ve vazifeleri aslında aralıksız sürmeyip, vakit vakit ifa edilmesi icap eden işlerden olup işlerin yapıldığı vakitler arasında kalan boş zamanları kapıcının dilediği gibi kullanma imkanı olduğundan bu zamanların günlük çalışma süresine dahil edilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, kapıcıların fazla mesai taleplerine ilişkin araştırma ve inceleme yapılırken öncelikle kapıcının çalıştığı apartmanın daire sayısının ve bir günde yaptığı işlerin neler olduğu ve bu işlerin ne kadar zamanda yapacağının tespit edilmesi ve buna göre fazla mesai yapıp yapmadığı saptanması, tanık anlatımlarının da bu saptamalar ışığında değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, yukarıda değinilen tespitler ışığında, dosya kapsamı ve çalışma şekline göre davacının fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi gerekirken taraf tanıklarının çelişkili ve inandırıcılığı yeterli olmayan beyanları değerlendirilerek hesaplanan miktarlara hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.