Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7322 K.2014/6682

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 03.04.2006-21.12.2009 tarihleri arasında davalı bankanın Suadiye ve Ümraniye şubelerinde ticari pazarlama müdür yardımcısı olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, yemek katkı payı ve yol masraflarının ödenmediğini belirterek talep ettiği alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili bankada ticari bankacılık müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini, davacının fazla çalışmadan kaynaklanan bir alacağı bulunmadığını, fazla çalışma ücretine ilişkin talebinin taraflar arasında sözleşilmiş iş sözleşmesinin 3. maddesinde yer alan “...hizmetlerinin karşılığı sözleşmede belirlenen ücret dışında ek bir ücret talep edemeyeceği” hükmüne aykırı olduğu gibi,

sözleşmenin 9. maddesinde de “... gerektiği taktirde fazla çalışma ve/veya fazla sürelerle çalışma yapılabileceği ve bu çalışmanın ücretinin sözleşmenin 7. maddesinde belirlenen ücrete dahil olduğu” belirtildiğinden davacının aylık ücretinin yılda ikiyüzyetmiş saate kadar yaptığı fazla çalışma ücretini karşıladığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, ayrıca ilgili yönetmelik kapsamında bankaya verilmiş yol-yemek masraf belgesi bulunmadığından davacının bu konuda da bir talep hakkı olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının Suadiye Şubesinde ve Ümraniye Şubesinde çalıştığı dönemlerde yaptığı fazla mesai alacakları hüküm altına alınmışsa da, ibraz edilen işyerine giriş-çıkış kayıtları, kasa açılış kapanış kayıtları, şahit beyanları ve yapılan işin niteliği gözönüne alındığında bu delillere ve çalışma saatlerine göre davacının haftalık altı saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu kayıtlara göre haftalık fazla mesainin altı saati aştığı ispat edilemediğinden fazla mesai olarak haftalık altı saat üzerinden hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.