Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7351 K.2014/6826

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışanı olmadığını husumeti yanlış yönlendirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık noktasıdır .

Fazla çalışma yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarına dayanılarak davacının fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Davacı tanıklarından F.. Y.. 2003 yılı fazla mesailerinin ödenmediğini beyan etmiştir. Davacı tanığı H.Ç. ise beyanında 2000-2003 arası fazla mesai ücretlerini alamadıklarınıbelirtmiştir.

Dosya kapsamı toplanan deliller ve özellikle davacı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının 2000-2003 yılları arası fazla çalışma alacağının kabulü gerekirken tüm çalışma dönemi üzerinden hesaplanan fazla çalışma alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: