Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7437 K.2013/9698

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 01.01.2009 tarihinde basın yayın biriminde grafiker olarak işe başladığını 09.07.2012 tarihinde iş sözleşmesinin fesih edildiğini, davacının iş sözleşmesinin oda şube yönetim kurulu tarafından fesih edildiğini, fesih yetkisinin oda genel merkez yönetim kuruluna ait olmasından dolayı feshinde yok hükmünde olduğunu, feshin sona çare olması gerekirken davalı oda tarafından dikkate alınmadığını, alınabilecek başkaca tasarruf tedbirleri bulunduğunu, davacının iş sözleşmesinin feshinden önce beş yeni personelin işe alındığını ve üçü ile 2012 yılında kadrolu sözleşme imzalandığını ve feshin geçerli olmadığını belirterek, davacının işe iadesine, diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, şube yönetim kurulunun davacının iş sözleşmesini feshetmeye yetkisi bulunmadığı iddiasının yerinde olmadığını, şubelerin etkinlik bölgelerindeki yönetim ve mali konularda görevli olduklarını ve ayrıca davacının iş sözleşmesinin feshine yönelik 02.07.2012 tarihli Şube Yönetim Kurulu kararının da Merkez Yönetim Kurulunun 16.08.2012 tarihli kararı ile de uygun bulunduğunu, odanın en önemli gelir kaynağının mimari proje denetimi neticesinde üyelere verilen sicil durum belgelerinden alman ücretler ve diğer belge ücretleri olduğunu,

bu ücretlere ilişkin tablonun yürütmesinin durdurulmasına dair Danıştay 8. Daire tarafından verilen karar üzerine bu gelirlerde bir azalma olduğunu, sicil durum belgesinin de yapı ruhsatı veren idarelerce aranması gerektiği yolundaki kuralında yönetmelikler ile ortadan kaldırıldığını ve odanın gelirlerinin önemli ölçüde azaldığını, Ankara şubesinin giderleri içerisinde personel maaş ve sosyal yardımlarının çok önemli bir paya sahip olduğunu ve alınan karar gereği davacı dahil beş kişinin iş sözleşmesinin fesih edildiğini, 2011 yılında işe alınan kişin davacı ile aynı işi yapmadığını,

dava dilekçesinde şube gazetesine ilişkin maliyet bilgilerinin gerçek durumu yansıtmadığını, bu alanda da tasarruf tedbirlerinin alındığını, davacının başka bir birimde görevlendirilmesinin mümkün olmadığım ve iş sözleşmesinin feshine son çare olarak başvurulduğunu bahisle, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde 02.01.2009-08.07.2012 tarihleri arasında üç yıl altı ay altı gün grafiker olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından 09.07.2012 tarihli fesih bildirimi ile, gelirlerinde %40 ı aşan azalmalar meydana gelmesi, bütçelerinin büyük bir çoğunluğunu oluşturan personel giderlerinin de bu azalıştan etkilenmesi sonucu şubelerde ve temsilciliklerde bazı personelin iş sözleşmelerinin sona erdirilerek daralma ve giderlerde azaltma yapmak zorunda kalınması gerektiği belirtilerek şube yönetiminin 02.07.2012 tarihli ve 19 nolu toplantıda almış olduğu karar gereğince davacının iş sözleşmesi 08.07.2012 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersiz olup, mahkemece davalı kurum kayıtlarının incelenmesi amacıyla konusunda uzman üçlü bilirkişi heyeti eşliğinde keşif ve inceleme yapılması, fesih bildiriminde fesih sebebi olarak belirtilen unsurların davacının iş sözleşmesinin feshinde geçerli sebep olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tespit edilmesi, aynı sebeple iş sözleşmesi feshedilen işçi olup olmadığı, var ise sayısı, fesih tarihinden altı ay önce ve altı ay sonrasında yeni işçi alımlarının olup olmadığı, eğer var ise hangi alanda işçi alındığının tespit edilmesi gerekmekte olup, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.