Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7593 K.2014/6696

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı şirkete ait Rusya'da bulunan inşaat şantiyelerinde ustabaşı elektrikçi olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiğini, çalışmasının aralıksız ve kesintisiz olduğunu, işten çıkarıldığı tarihte aylık ücretinin net 1.000,00 USD olduğunu, işyerinde verilen 3 öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlandığını, en son çalıştığı şantiyeden iş bitimi sebebiyle gönderildiğini ve bir daha işe alınmadığını, davalı tarafından hiçbir haklı sebebe dayanmaksızın işine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı işçinin, davalı şirket uhdesinde belirli projeler için belirli zamanlarda işe alındığını, davacının iş sözleşmelerinin projedeki görevinin veya projenin sona ermesi sebebi ile sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını, zamanaşımına uğrayan taleplerinin kabulünün mümkün bulunmadığını, davacının müvekkil şirket bünyesinde çalışmadığı dönemlerde başka işlerde çalışmakta serbest olduğu gibi yeni bir proje geldiğinde müvekkili şirket tarafından yapılan iş teklifini kabul edip etmeme konusunda da serbest olduğunu, dava dilekçesinde belirtilmiş olan 1.000,00-USD aylık fiks ücret iddiasının kabulünün mümkün olmadığını ve işyerinde ücretlerin saatlik olarak belirlendiğini, davacının saatlik ücretinin 2,00 USD olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çalışan davacı, son olarak aylık net 1.000,00 USD ücret aldığını ileri sürmektedir. Davalı işveren ise işyerinde saatlik ücret uygulaması bulunduğu ve davacının saatlik ücretinin 2,00 USD olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, imzasız ücret bordrolarında davacının saatlik ücretinin 2,00 USD olarak gösterildiği gerekçesi ile hesaplamaya esas alınan ücret miktarı davalının savunması doğrultusunda belirlenmiştir. Tarafların ücret miktarı konusundaki beyanları arasında önemli bir fark bulunduğu dikkate alınarak, davacının davalıya ait yurtdışındaki işyerinde usta elektrikçi olarak çalıştığı ve kıdemi belirtilmek suretiyle emsal ücret araştırması yapılmalı, dosya içeriğiyle birlikte değerlendirme yapılarak davacının aylık ücreti belirlenmeli ve belirlenen bu ücret üzerinden davacının hüküm altına alınan tazminat ve alacakları gerekirse yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.