Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/78 K.2013/28737

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı olmak üzere toplam 300,00 TL'nin hüküm altına alınmasını istemiş, bilahare bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davayı ıslah ederek talep ettiği alacak miktarını toplam 6.565,10 TL'ye çıkarmış; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı tarafın vekalet ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinin 1 ve 2. fıkraları;

“1-Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

2-Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.” hükmünü içermektedir.

Aynı Kanun'un 323. maddesinin “ğ” bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir edilecek vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece davacının dava ve ıslah dilekçesi ile talep ettiği toplam 6.565,10 TL tazminat ve alacak miktarı hüküm altına alınmış ise de, davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bu itibarla davacının temyiz itirazı kabule şayan görülmüştür.

Yukarıda sayılan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.