KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/8399 E., 2014/7819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 10. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 14/03/2013
- Numarası
- 2011/911-2013/119
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 23.08.2006-16.02.2011 tarihleri arası için davacının haftalık 5 saat üzerinden %25 zamlı olarak fazla sürelerle çalışma ücreti, 23.08.2006-22.08.2011 tarihleri arası için ise fazla mesai yaptığı kanaatiyle haftalık 7,5 saat üzerinden %50 zamlı fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Ancak dosya kapsamına göre davacının 23.08.2013- 16.02.2011 tarihinden sonraki dönem için saat 8:00-18:30 saatleri arasında, haftanın beş günü günlük 9.5 saat, haftada 47.5 saat çalıştığı buna göre de 2.5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 16.02.2011-22.08.2011 tarihine kadar olan dönem için de 2.5.saat üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi gerekirken haftalık 7.5 saat üzerinden karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/8399, K. 2014/7819, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama