Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/8525 K.2014/9540

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalışarak emekliye ayrıldığını, kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesi gereği 60 günlük ücret seviyesinden ödenmesi gerektiği halde 30 günlük ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini, bu hususta başlatılan ilamsız takibin vaki itiraz ile durdurulduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, talep reddedilmiştir. Temyiz: Kararı davacı temyiz etmiştir. Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde çalışarak 09.02.2010 tarihinde yaşlılık aylığı almak üzere iş sözleşmesini sona erdirdiği ve kıdem tazminatının 1475 sayılı Kanun'un yürürlükteki 14. maddesi gereği ödenmiş olduğu sabittir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sona eren toplu iş sözleşmesinde yer alan kıdem tazminatı düzenlemesinin işçiye uygulanıp uygulanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İşyerinde sona eren 01.02.2009-31.01.2010 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin hükümleri, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 6/son maddesine göre, “her ne sebeple olursa olsun sona eren toplu iş sözleşmesinin hizmet akdine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar hizmet akdi hükmü olarak devam edeceğinden”, davacının kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesinin 32. maddesi gereği her yıl için 60 günlük ücreti seviyesinden hesaplanarak ödenmesi gerekir.

Mahkemece yazılı şekilde, fesih tarihinde işyerinde yürürlükte toplu iş sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.