Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/9544 K.2014/10763

Davacı, eşinin 1990-2000 yılları arası apartmanda kapıcı olarak çalıştığını sigortasının yaptırılmaması üzerine işyerinden ayrıldığını yerine kapıcı olarak ayrıldığı tarihten itibaren çalışmaya başladığını, mağduriyetinden yararlanan yönetimce kiracı olarak oturduklarına dair kira sözleşmesi imzalatıldığını, 24.04.2011 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, kötüniyet tazminat alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kapıcı olarak çalışmadığını; davacının eşinin 2000 yılına kadar kapıcı olarak çalıştığını hakları ödenerek iş sözleşmesinin sona erdirildiğini aralarındaki anlaşma gereği ailesi ile birlikte kapıcı dairesinde kalmaya devam ettiğini buna karşılık davacının eşinin haftada bir gün temizlik ve kış dönemi kalorifer işine baktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 17.05.2000-24.04.2011 tarihleri arasında on yıl onbir ay sekiz gün hizmet akdi ile çalıştığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kısmi süreli hizmet sözleşmesi mevcut olup çalışma saatleri konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda; mevcut delil durumuna göre davalı işverene ait apartmanın 9 daireli olması, doğalgazlı merkezi sistemle ısınması davacının kapıcılık hizmetleri dışında evlere temizliğe gittiğine ilişkin tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacı tarafından yapılan servis hizmetleri çöp toplama apartman temizliği ve bahçe bakımı gibi işlerin günde 2 saat çalışarak yapılabileceği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken bu sürenin günde 2,5 saat olarak kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.