Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/9712 K.2014/10184

Davacı vekili, ihbar ve kıdem tazminatı, ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, işyerinde fiilen hiç çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır. Temyiz: Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Davacı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı temyizi yönünden;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı işyeri çalışanı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı tarafından, davalı işyerinde 01.10.1995-01.07.2004 tarihleri arasında çalışılmış olduğu iddia edilmiştir. Davalı işveren ise, davacının işyerinde fiilen çalışmasının bulunmadığını savunmuştur. Öncelikle taraflar arasında açılmış bir hizmet tespit davasının bulunmadığı vurgulanmalıdır. Davacının sosyal güvenlik kurumu çalışmasına ilişkin kayıt bulunmamaktadır.

Dosyaya bir takım makbuzlar sunulmuşsada bunların iddia edilen hizmet süresini kapsayan düzenli evrak olmadığı açıktır. Yargılama sırasında dinlenen davacı şahidi, işyerinde çalışmış kişiler değil davacının köylüleri ve akrabalarıdır. İddia edilen tüm süre davacının çalışmasını bilebilecek durumda değillerdir. Dosya içeriğindeki delillere göre, davacı, davalı işyerinde hizmet ilişkisiyle çalıştığını ispat edememiştir.

Davacının işçi olarak çalıştığı ispat edilemediğinden dava konusu talepler reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.