KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2013/9753 E., 2013/12410 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hizmet süresi konusundadır.
Dosya içeriğine göre, davacı 04.07.2005-30.12.2010 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece tanık anlatımları esas alınarak, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi 07.07.2005-30.12.2010 arası belirlenmiştir. Temin edilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 07.07.2005-16.01.2007 arasında davacının, dava dışı başka bir firmada çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan dönem ile ilgili taraflardan diyecekleri sorulmalı, gerekli araştırma ve inceleme yapılıp dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, davacının davalı işyerindeki hizmet süresi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/9753, K. 2013/12410, 27 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama