Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/10298 K.2014/11330

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı üniversitede T....ve Y... Dil Fakültesi T.... D... ve E.. Bölüm Başkanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, Ankara 15. İş Mahkemesinin 2008/580 esas sayılı dosyası ile açtıkları bakiye süre ücreti alacağına ilişkin davanın derdest olduğunu belirterek, anılan dosyada hüküm altına alınan miktar dışında kalan bakiye süre ücretini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısmi davada verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 26.11.2012 tarihli ilamı ile davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu gerekçesi ile bozulduğu; bu kararın ek dava için de geçerli olduğu gerekçesi ile yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca yargı yolu ile görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Anılan Kanun'un 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de görevsizlik kararında ayrıca hükmolunamaz. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davacı aleyhine yargılama gideri yükletilmesi ve davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.