KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/10577 E., 2015/20292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacağı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini belirterek fazla mesai, yıllık izin ücreti, ikramiye ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında fazla çalışma hususunda uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda mahkemece, davalı belediyenin resmi kurum olması sebebiyle fazla çalışmanın puantaj kayıtları, maaş bordroları gibi yazılı delillerle ispatlanması gerektiğinden bahisle fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiş ise de tanık beyanları ve dosya kapsamına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının fazla mesai alacağının reddi hatalıdır.
Fazla mesai alacağı talebi dosya kapsamı ve taraf tanık beyanlarına göre hesaplanmalı, imzalı bordroda tahakkuk olması halinde tahakkuk olan aylar hesaplamadan dışlanmalı, imzasız bordroda tahakkuk olması ve tahakkuk ettirilen miktarın ödendiğinin tespiti halinde ise yapılan ödeme hesaplamadan mahsup edilmeli ve uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/10577, K. 2015/20292, 11 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama