Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/11178 K.2015/19759

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin ihbar süresi verilerek haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten ayrılmak istemesi üzerine, kıdemli çalışan olması sebebiyle müvekkili tarafından alacaklarının ödenmesine karar verildiğini, yapılan görüşmeler sonucunda alacak miktarlarında anlaşıldığı ve taraflar arasında imzalanan ibraname ile on adet senet karşılığı alacağın ödeneceğinin kararlaştırıldığını, dört senet karşılığı olan 11.135,00 TL'nin ödendiğini, vadesi gelen diğer senetlerin davacı tarafından sunulmadığını, davacının elindeki senetleri sunması ve alacağını bu yolla tahsil etmesi gerektiğini, ancak dava açma yoluna gittiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Temyizden vâki feragat sebebiyle davacının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dosya içeriğinden, 01.04.1998 tarihinden beri davalı iş yerinde çalışan davacının iş sözleşmesinin 23.03.2010 tarihinde sona erdiği, taraflar arasında 31.05.2010 tarihinde imzalanan ibraname ile işçilik alacakları toplamının 28.215,34 TL olduğu konusunda anlaşıldığı, bu miktarın 580,94 TL'sinin nakit olarak ödendiği ve bakiye 27.635,00 TL'nin ödenmesi için taraflar arasında on adet bono düzenlendiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı, ilk dört bono karşılığının ödendiğini ancak diğer bonoların ibraz edilmediğini savunmuş, bu iddiaya karşı davacı anılan durumu kabul etmiş, bununla birlikte kalan bonoların kaybolduğunu ileri sürmüştür. Şu halde, mahkemece yapılacak iş, kaybolduğu iddia edilen bonolar yönünden, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 778. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 757 ve devamı maddeleri gereği ziya ve iptal davası açması için davacıya süre vermek, açılan davayı bekletici mesele yapmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: