Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/1179 K.2014/1324

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi T. Bülbül tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının hiçbir gerekçe göstermeden davacıyı işten çıkardığını ileri sürerek, feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacı fesihten sonra hiçbir koşul ileri sürülmeden işe davet edildiği halde gelip başlamadığını davacının işe ide sonucundaki maddi imkanlardan yararlanmak olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işe davet etmiş ise de yargılamada davanın reddini istediğinden kabul hükümleri uygulanmayacağından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddelerinde belirtilen iş güvencesi hükümlerinin amacı, işverenin iş sözleşmesini meşru ve makul görülebilecek bir sebep olmaksızın keyfi olarak sone erdirmesinin engellenmesi, dolayısıyla iş ilişkilerinde sürekliliğin sağlanmasıdır. Sözü edilen düzenlemeler, işverene emredici kurallarla bir takım yükümlülükler getirmekle birlikte, işçinin de kanunun bu korumasından yararlanması için dürüstlük kurallarına uygun davranması gerekir. Başka bir anlatımla iş ilişkisinde sürekliliğin sağlanması noktasında işçi de iyiniyet kurallarına uygun olarak kendisinden beklenen davranışları ortaya koymalıdır. Bu sebeple işe iade davasında tarafların hedefi işe başlama ve başlatma olmalıdır.

Davacının işe davete icabet etmemesi, iş ilişkisinin devamı ile ilgili talebinde samimi olmadığını, nihai hedefinin boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatını almak olduğunu gösterecektir. Bu amaca yönelik talebin iş güvencesi hükümlerince korunması mümkün değildir ve işverence yapılan feshi geçerli hale getirir.

Somut olayda, davalı işverence dava açıldıktan sonra davacı işçi 04.06.2012 tarihli noter ihtarıyla eski görevine, eski ücreti olduğu iddia edilen brüt 886,50TL ile işe davet edilmiştir. Davacı işçi 18.06.2012 tarihli cevabı ihtarıyla davacının eski ücretinin 1.700,00TL

olduğu, işe davetin samimi olmadığı davalı işverene bildirilmiştir. İşe davet yazısı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık davacının aldığı ücret miktarı yönündendir. Davacının ücretin tespiti bakımından işçiye yapılan ödemeleri gösterir kayıtların getirtilmesi, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, gerçek ücret tespit edilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek işe davetin samimi olup olmadığı hususunda bir sonuca gidilmesi ve edinilecek kanaate göre tüm deliller yeniden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.