KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/12465 E., 2015/22047 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesi haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı son aldığı ücretin aylık asgari geçim indirimi dahil 830,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise, asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Tüm dosya kapsamından ücretin bir kısmının elden ödendiği anlaşılmakla davacının asgari ücretin %15 fazlası ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar vermesi hatalıdır.
3-Davacı tek tek sayarak alacaklarının faiziyle birlikte ödenmesini istemiştir. Davalı ulusal bayram ve genel tatil alacağı konusunda davalı işvereni davadan önce temerrüde düşürmediğine göre hüküm altına alınan bu alacaklara faiz başlangıcı dava ve ıslah tarihleri yerine fesih tarihinden başaltılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/12465, K. 2015/22047, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama