Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/13325 K.2014/20489

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebiyle feshedildiğini, dava konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının çalışma süresi, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının belirlenmesi noktalarında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davacının 01.05.2007 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığı iddia edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinden ise, davacının 25.08.2009 tarihinde bir gün, 30.12.2009-24.02.2010 tarihleri arasında ve 28.01.2011-16.09.2011 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının 01.05.2007 tarihinden itibaren kesintisiz çalıştığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davacının 01.05.2007 tarihinde işe girdiğine ilişkin dosya kapsamında itibarı mümkün delil bulunmamaktadır. Bu halde, davacının 25.08.2009 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının kabulü, dosya kapsamına uygun düşecektir. Anılan sebeple, davacının 25.08.2009 tarihinden itibaren kesintisiz çalıştığının esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde işe giriş tarihinin 01.05.2007 kabul edilmesi hatalıdır.

3-Davacının iş sözleşmesi, 05.09.2011 günü ve devamı günlerinde devamsızlık yaptığı gerekçe gösterilerek 20.09.2011 tarihli yazılı fesih bildirimi ile işverence feshedilmiştir.

Dosyaya, davacının 05.09.2011 ila 09.09.2011 günleri arasında devamsızlık yaptığına ilişkin düzenlenen devamsızlık tutanakları sunulmuştur. İşverence, Bursa 13. Noterliği'nin 09.09.2011 tarih ve 33744 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle devamsızlığın mazereti bulunup bulunmadığı sorulmuş, ihtarname davacıya 12.09.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı işçi tarafından ise, bahsi geçen ihtarnameye karşı bir cevap verilmemiştir.

Devamsızlık tutanağı düzenleyicilerinden davalı tanığı tutanak içeriğini doğrulamıştır. Davacı tanıklarının ise fesihle ilgili görgüye dayalı bilgisi bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan delil durumuna göre, davalı işverence iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendi uyarınca, davacının devamsızlığı sebebiyle feshedildiği kanıtlanmıştır. Anılan sebeple, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğiyle örtüşmeyen yazılı gerekçeyle taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Mahkemece, davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek, karşılığı ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Öncelikle, davalı işverence dosyaya sunulan, bir kısım çalışma dönemine ilişkin tatil günlerinde çalışma olup olmadığını gösterir imzalı puantaj kayıtlarının nazara alınmaması hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da dikkate alındığında, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştığına yönelik kabul, dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kabule göre de, tanık anlatımlarına dayanması nedeniyle, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak, takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği gözetilmeksizin, hesaplanan alacak miktarından hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olmuştur.

Anılan sebeple, puantaj kaydının bulunduğu çalışma dönemine ilişkin, sadece bu kayıtlar esas alınarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı belirlenmelidir. Puantaj kaydının bulunmadığı dönemle ilgili olarak ise, dosya içeriğine göre, davacının dini bayramlar dışında kalan ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmeli, bu dönem için hesaplanan alacak miktarından takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.