Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/13420 K.2014/14503

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, aylık 4000 dolar ücret karşımlığı davalı işyerinde çalıştığını belirterek ücret, genel tatil ve mesai ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı öncesi yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar dairemizin 01.04.2013 tarihli, 2012/19544 esas - 2013/6914 karar sayılı kararı ile davacının emsal ücreti araştırılarak tazminat ve alacakların hesaplanması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak araştırma yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozma ilamına uygun işlem yapılmasına, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, bozma kararı sonrası toplanan delillere göre davacının son ücretinin 4.000,00 USD kabul edilerek sonuca gidilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak mahkemenin bozma öncesi kabulü doğrultusunda hüküm kurulduğuna göre genel tatil ücreti alacağının 569,66 TL yerine 876,40 TL olarak hüküm altına alınması ve devamında 7.747,53 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilerek hükümde karışıklığa sebep olunması hatalıdır.

Yine, reddedilen miktar hakkaniyet indirimine dayandığından davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin ve bakiye harcın bu miktar üzerinden ve ayrıca fazla hesaplanması; bozma öncesi kabul ve red oranına göre paylaştırılan yargılama giderinin tümünün davalı üzerinde bırakılması isabetsizdir. Bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.