Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/13459 K.2015/22846

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıların kat maliki oldukları ....Apartmanında 15.09.2004-31.10.2010 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak çalıştığını, davacının kiracı olarak gösterilip 15.09.2004 tarihinde çalışmaya başlamasına rağmen sigortasının 25.07.2007 tarihinde başlatıldığını, davacıya 10 ay için ücretlerinin ödendiğini, diğer ayların ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çok ihtiyacı olduğunu beyan etmesi üzerine kapıcı dairesinde bedelsiz şekilde oturduğunu, kendi adına ve başka işyerlerinde çalışması olduğunu, iyi niyetli olarak kapıcı dairesinde oturmasına izin verildiğini, 2007 yılında ise davacının mağdur olduğunu, sigortasının olmadığını, akşamları çöp toplayıp zaman zaman temizlik de yapabileceğini teklif etmesi üzerine 25.07.2007 tarihinde sigortasının yapıldığını ve primlerinin düzenli olarak yatırılmaya başlandığını, davacının kendi adına araç alım satımı yaptığını, apartman dışında çalıştığını, apartmanın işinin davacının eşi ve çocukları tarafından yapıldığını,

davacının çalışması olduğu düşünülse de bu çalışmanın kısmi süreli olduğunu,davacıya kıdem tazminatının 06.01.2011 tarihinde konutta ödemeli olarak gönderildiğini ancak bu havaleyi kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Kat Malikleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı kat maliklerinin davacının alacaklarından sorumlulukları noktasındadır.

Mahkemece davacının alacaklarından davalı kat maliklerinin müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Kat Mülkiyeti Kanununun 20.maddesinin "Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça: a) Kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak; b) Anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında; (1)

Katılmakla yükümlüdür. c) Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.”şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu düzenleme dikkate alındığında davacının hüküm altına alınan alacaklarından davalı kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile davacının alacaklarından davalı kat maliklerinin eşit olarak sorumluluğuna karar verilmesi gerekli iken müştereken ve müteselsilen sorumluluğa dair kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.