Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/15206 K.2014/24887

Hüküm süresi içinde davalı B.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, bakiye kıdem ve bakiye ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve bakiye yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan sebepler ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı B.. B.. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Usule ilişkin kazanılmış hak müessesesi davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay inançları ile kabul edilmiş bir usul hukuku ana ilkesidir ve kamu düzeni ile de ilgilidir.

Gerçekten 04.02.1959 tarih ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; Yargıtay’ca bir kararın bozulması ve mahkemenin bozma kararına uyması halinde, bozulan kararın bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış cihetlerinin kesinleşmiş sayılması, davaların uzamasını önlemek maksadıyla kabul edilmiş çok önemli bir usul hükmüdür. Ve yine, o konun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemenin uymuş olması, taraflardan birisi lehine usulü bir kazanılmış hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme ne de Yargıtay zarara uğratabilir.

Bu itibarla usulü kazanılmış hak müessesesi; mahkemeye hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi; Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleştiğinden, bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.

Eş deyişle kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak teşkil eder.

Bu noktada, taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine verilen bozma kararına uyan mahkemenin, temyiz eden tarafın, önceki karara oranla daha aleyhine olan bir hükmü veremeyeceği de açıktır.

Mahkemece daha önce davanın kabulü yönünde verilen kararın davalılar tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.02.2013 tarih 2012/12154 esas ve 2013/1656 karar Sayılı kararı ile diğer temyiz itirazları rededilerek özetle;"...Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen tek davacı tanığının anlatımına göre dava konusu alacaklar hesaplanmıştır.

İspat yükü kendisinde olan davacı taraf, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması iddiasını kanıtlayamamıştır. Dinlenen tek tanığın beyanına, çalışma süresi ve yaptığı işin niteliği gereği davacının çalışma düzenini net olarak bilmesi beklenemeyeceğinden itibar edilemez.

Mahkemece fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..."gerekçesi ile bozulmuştur.

Somut olayda yerel mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davalı şirketlere müzekkere yazılarak araştırma yapılmış, gelen belgeler doğrultusurda ek rapor alınarak fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağına hükmedilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kapsamı dikkate alınarak temyiz etmeyen davalı A.. Yemek Üretim Gıda Temizlik B... Özel Sağlık Hiz. Taah. Tic. Ltd. Şti. Yönünden aynı karar verilmeli, temyiz eden davalı B.. B.. yönünden mahkemece bozma kapsamında kalan fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: