Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/15890 K.2015/28914

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mobilya üretim fabrikasında modüler bölümünde makine operatörü olarak çalıştığını, hafta içi 08.30-18.15 arası mesai bitiminden sonra da her gün 21.30'a kadar; cumartesi ise ilk dört yıl 13.00'e kadar sonrasında ise 17.00'ye kadar çalıştığını; iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatil ücretlerinin ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 02.01.2013 tarihli fazla mesai onay yazısı olduğu halde davacının 29.06.2013 ve 27.07.2013 tarihlerinde müvekkili davalı işveren tarafından öngörülen mesai saatlerinde çalışmaktan kaçındığını ve çalışma düzenini bozacak şekilde iş arkadaşlarını da çalışmamaları için teşvik ettiğini; savunması istendiğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle emir ve talimatlara uymaması ve görevini yapmamakta ısrar etmesi sebebi ile 31.07.2013 tarihinde feshedildiğini, çalışmaların 45 saate göre düzenlendiğini, kış ayları 40 saate kadar çalışmanın düştüğünü, 1 saat 30 dakika öğle tatili ve 15 dakikadan dört kez çay molası verildiğini pazartesi günleri hafta tatili yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle hafta tatil alacağının reddine; diğer alacakların ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; her ne kadar davacıdan 2013 yılı fazla çalışma onayı alınmış ise de fazla çalışma ücretleri ödenmediği için davacının 4857 sayılı İş Kanunu 34. madde uyarınca iş görme edimini yerine getirmekten kaçınma hakkı olduğu gözönüne alındığında; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı; dava dilekçesinde cumartesi günleri ilk dört yıl 08.30-13.00 arası çalıştığını beyan ettiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma dönemi cumartesi günleri 08.30-16.00 arası çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının cumartesi günleri ilk dört yıl için mesai bitiş saati yönünden talep aşılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: