Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/16144 K.2014/19464

Davacı, fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsili istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma öncesinde mahkemece davacının fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacağına ilişkin taleplerinin kısmen hüküm altına alınmıştır. Ancak uyuşmazlığa konu olayda davacının yıllık izin ücreti talebi bulunmamasına karşın, mevsimlik işçi olan davacının yılda 330 günün üzerinde olduğu dönemlerde yıllık izne hak kazanacağı, yıllık çalışma süresinin belirtilen süreden az olduğu dönemlerde yıllık izne hak kazanamayacağı, davacının talebinin bu husus gözetilmeden hüküm altına alındığı belirtilmişse de, temyiz incelemesi sırasında bu yönün gözden kaçtığı ve yıllık izin ücretinin usulüne uygun hesaplanmadığı şeklinde değerlendirilerek kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen direnme kararında da belirtildiği gibi, bozma öncesi yargılama sırasında davacının talepleri hüküm altına alınmıştır. Buna göre Dairemizce maddi yanılgı sonucu oluşturulduğu anlaşılan bozma kararının 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 21.11.2013 tarihli 2013/29572 esas-2013/26350 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI