Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/16244 K.2015/28610

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 05.07.2000 ila 08.03.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi üzerine açtıkları davada verilen işe iade kararı gereğince işe başlatılmayan müvekkiline hükmedilen haklarına karşılık noksan ödeme yapıldığını belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ihale makamı olan müvekkili kuruma husumet düşmeyeceğini, davacının haklarından yüklenici firmaların sorumlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar vermekle iş sözleşmesinin kesintisiz devam ettiği ve işe başlatmama halinde feshin bu tarihte gerçekleştiği kabul edilmelidir. İşveren açıkça işe başlatmama iradesini ortaya koymamış ise fesih tarihi bir aylık işe başlatma süresinin sona erdiği tarihtir.

a)Somut olayda kıdem tazminatına fesih tarihi olan işe başlatmama tarihi yerine Yargıtay karar tarihinden itibaren faize karar verilmesi,

b)Kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi,

c)Davacı tarafından yapılan yargılama giderleri kısmında 174,21 TL ihtarmame giderinin yargılama gideri olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, bu meblağın yargılama gideri olarak kabul edilip davalı işverenin sorumlu tutulması,

Hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.