KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/16464 E., 2015/29411 K.·Y Argıtayilamı
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
422 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ...... Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının 01.07.2002 tarihinde davalı şirketin otelcilik işletmesinde işe başladığını, üç vardiya halinde sürekli farklı saatlerde çalışma yaptığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda, hafta tatilinde çalışma karşılıklarının ödenmeyip, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iş sözleşmesinin davalı işverence feshine rağmen kıdem tazminatının ödenmediğini, son net ücretinin 1.500,00 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı ........ Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil alacağının hesaplandığı, tanık beyanlarına göre davacının dini bayramlarda da çalışmasının bulunduğu anlaşılmakla davalı tarafın bu yöndeki itirazları yerinde değildir.
3-Davacı taraf asıl dava dilekçesinde ve birleştirilen Ankara 15. İş Mahkemesinin 2012/689 esas sayılı dava dosyasındaki dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai alacağı bakımından kanuni faiz talep etmesine rağmen mahkemece talep aşılarak bu alacaklara bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı işletilmesine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/16464, K. 2015/29411, 21 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama