Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/16826 K.2015/30497

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde kapıcı ve kaloriferci olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ücret, kötü niyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işverence mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı sebeple feshedildiğini ve tüm işçilik alacaklarının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni geciktirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen hafta tatili alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacağın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, hafta tatili çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Hafta tatili çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde 14.01.2005-13.02.2012 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kaloriferleri yaktığı ve apartmandaki tek kaloriferci olduğu kış aylarında kaloriferlerin sürekli yakıldığı, davalı tarafından kaloriferlerin hafta tatillerinde yakılmadığı, yakıldı ise davacının yerine başka bir kalorifercinin çalıştırıldığı ispatlanamadığı ve 14.01.2005-01.01.2009 tarihleri arası sürekli hafta tatili çalışması yaptığı kabulü ile hafta tatili alacağı hesaplandığı, mahkemece bu hesaplama doğrultusunda hafta tatili alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında davalı tarafından ibraz edilen “Kapıcı Hizmet Yönetmeliği” başlıklı belgede davacının salı günleri hafta tatili iznini kullanacağının kararlaştırıldığı, davacının imzasını inkar etmediği “Kapıcı Haftalık İzin Çizelgesi” başlıklı belgelerde davacının çalıştığı süre boyunca her hafta salı günleri hafta tatili iznini kullandırıldığının anlaşılmasına göre hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.