Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/17275 K.2014/23741

Hüküm süresi içinde davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı kurumun taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2012 tarihli ve 2012/7708 esas, 2012/19212 karar sayılı ilamı ile davacının davasını P.. Ş..'ye yöneltmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra delilleri de toplanarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğu davacının davalı şirkette işe iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davalı işyerinde bakım elemanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, idarenin isteği üzerine feshedilmiştir. Davacı davalı alt işveren işçisi olarak çalışmaktadır.

Davacıya, 25.03.2008 tarihinde çocuklarla arasında geçen tartışma sonucu çocuklardan birinin boğazında, yüzünde tırnak izleri ve kulağının arkasında şişlik olması nedeni ile ihtar cezası verildiği, 27.10.2009 tarihinde çocuğu kolundan sürükleyerek zorla odasına götürmeye çalışması nedeni ile ihtar cezası verildiği, 03.11.2009 tarihinde çocuğa orantısız güç kullanmaktan uyarı cezası verildiği anlaşılmıştır.

Davacının sicil dosyasında bulunan disipline aykırı davranışları nedeniyle asıl işveren tarafından işyerinde çalışmasının uygun görülmemesi üzerine alt işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekir. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.