Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/17527 K.2014/23476

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin uçuş öğretmeni olduğunu ve iş sözleşmesinin geçerli bir sebep bulunmaksızın feshedildiğini iddia ederek önce feshin geçersizliği ve davacının işe iadesini istemiş, sonrasında ise davasını tamamen ıslah ederek bakiye süre ücreti alacağına çevirmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı ve iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken feshedildiği gerekçesiyle bakiye süre ücretine hükmedilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesinin niteliği, bir başka ifadeyle davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle mi yoksa belirsiz süreli iş sözleşmesiyle mi çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Bu hukuki problemin çözümü ise davanın temelini oluşturmaktadır. Zira davacının talebi bakiye süre ücreti olup dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 325. maddesinde pozitif dayanağını bulan bakiye süre ücreti ancak belirli süreli iş sözleşmesi bulunması halinde söz konusu olabilmektedir.

Davacı önce işe iade davası açmış, bilirkişi raporunda sözleşmenin belirli süreli olduğunun belirtilmesi üzerine davasını tamamen ıslah ederek bakiye süre ücretine dönüştürmüştür. Somut olayda davacının pilot olduğu ve Türk Hava Kurumu İstanbul Uçuş Okulu Müdürlüğünde 05.08.2010-31.07.2011 tarihleri arasında çalışmak üzere yazılı belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığı görülmektedir.

Davacının yaptığı iş dikkate alındığında belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasının şartlarının bulunmadığı açık olduğu gibi davacının 5580 sayılı Kanun kapsamında yer alıp almadığı tartışmasına girmeksizin mahkemenin gerekçesine dayanak kabul ettiği 5580 sayılı Kanun’da öngörülen yöntemlerede uyulmaksızın söz konusu sözleşmenin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu halde davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı açık olup, davacının bakiye süre ücretine hak kazanması mümkün değildir. Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oyçokluğu karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.10.09.2014