Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/18988 K.2015/31437

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık yirmibirbuçuk saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da nazara alınarak, tarafların delillerinin ve özellikle tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir. Mahkemece, bu yön nazara alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır.

Diğer taraftan, mahkemece, imzasız bordrolardaki fazla çalışma ücreti tahakkukları, ödemenin yapıldığı hususunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle nazara alınmamış ise de, ücret ödemelerinin banka aracılığıyla yapıldığının savunulmuş olması karşısında, banka hesap ekstrelerinin celp edilerek incelenmesi gerekirken, bu yönde bir işlem tesis edilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, izin ve tatil sürelerinin fazla çalışma ücreti hesaplamasından dışlanması gerekliliğinin nazara alınmamış olması bir diğer hatalı yöndür.

3-Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların net mi brüt mü olduğunun hüküm sonucunda belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde düzenlenen amir hükme aykırıdır.