Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/19349 K.2015/33636

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, belediyenin alt işverenleri nezdinde şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin belediye başkanının öldürülmesi sonrası yeni seçilen başkan tarafından haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 08.02.2007-30.09.2013 olarak hesaplanmış ise de dava dilekçesinde işten çıkışı ile ilgili net tarih belirtilmemiştir. Davacı ... başkanının öldürülmesi sonrası yeni başkan tarafından işten çıkarıldığını ileri sürmektedir. Dairemizce incelenen emsal dosyalar dikkate alındığında (2014/2784 esas-2014/16688 karar) bir çok işçinin ve hizmet döküm cetveline göre davacının 20.04.2010 tarihinde işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Taleple bağlılık ilkesi gereği davacının hizmet süresinin 08.02.2007-20.04.2010 tarihleri arası hesaplanması gerekirken hatalı hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: