Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/19878 K.2015/34615

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı yönündedir. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Kanundaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünden kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz iş kanunlarının yürürlüğüne göre yılda doksan gün ve ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık ikiyüzyetmiş saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde yıllık ikiyüzyetmiş saate kadar olan fazla çalışmaların ücrete dahil olduğu düzenlenmiş olduğu görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, davalı işyerinde davacının haftalık on iki saat fazla mesai yaptığı kabul edildiği görülmüştür.

Bilirkişi her ne kadar yıllık ikiyüz yetmiş saati aşan kısımların hesapalanacağını belirtmiş ise de, dosyada yer alan hesaplamada yapılaması gereken mahsubun gerçekte yapılmadığı anlaşılmıştır. Buna göre; dairemiz uygulamaları yıllık ikiyüzyetmiş saatlik fazla çalışma süresinin haftalık bazdan yapılması ve haftalık 5,2 saati aşan fazla çalışmaların hesaplanması gerektiği yönündedir.

Mahkemce denetime elverişli olamyan hatalı bilirkişi raporuna göre, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.