Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/20116 K.2015/28587

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, kötüniyet tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat A.. G.. geldi, karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, fazla çalışma iddiasına ilişkin tek delil davalıya ait işyerinde çalışması bulunmayan davacı tanığının anlatımıdır.

Söz konusu tanık beyanında, davacıyla değişik hastanelerde karşılaştığını, bazı zamanlarda havalimanına birlikte gidip döndüklerini, aynı sektörde çalışmaları sebebiyle mesaisinin davacıyla aynı olduğunu zannettiğini beyan etmiş olup, söz konusu muğlak beyanlardan hareket edilerek, davacının haftada çalıştığı gün sayısı, mesai saatleri ve ara dinlenme sürelerinin tespit edilmesi ve dolayısıyla fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının belirlenmesi mümkün değildir.

Anılan sebeple, dosya kapsamına göre ispatlanamayan fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.