Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/20403 K.2014/25218

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı belediyeye ait işyerinde çalıştığını, son dönem çalışmasının ise taşeron firmalar bünyesinde geçtiğini, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışmasının sürekli olmadığını, aralıklarla devam ettiğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının çalışma süresinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda mahkemece, davacının 01.03.2004 ila 30.04.2009 tarihleri arasında çalıştığı, çalışmanın son bir yıla kadar geçen süresinin yılda altışar aylık mevsimlik dönemlerde davalı belediyenin işverenliğinde sürdüğü, son bir yıllık sürenin ise alt işverenler bünyesinde geçtiği ve aralıksız olduğu kabul edilerek çalışma süresi belirlenmiştir. Ne var ki, dosya kapsamındaki yazılı deliller nazara alınmadan, salt şahit beyanlarına itibar edilerek, sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalı belediye tarafından, davacının belediye işçisi olarak çalıştığı süreye ilişkin, 2004 yılı Mayıs ayı ila 2007 yılı Kasım ayı (dahil) arasında çalışılan ayları ve günleri gösterir puantaj kayıtları dosyaya sunulmuştur. Davalı belediyenin kamu tüzel kişisi olduğu nazara alınarak dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, sunulan yazılı işyeri kayıtlarının aksinin, aynı güçte inandırıcı delillerle ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu halde davacının, davalı belediyenin işverenliğinde geçen çalışma süresinin, sunulan bu puantaj kayıtları esas alınarak belirlenmesi gerekirken, aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

4-Davacının, davalı belediyenin alt işvereni olan şirketler nezdindeki çalışma süresi ise, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, 01.05.2008-08.04.2009 tarihleri arasında geçmiştir. Bu halde davacının, alt işveren işçisi olarak çalıştığı dönemin, 01.05.2008-08.04.2009 tarihleri arasında geçtiğinin kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulle sonuca gidilmesi de hatalı olmuştur.

5-Kabule göre de, gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulaması açısından, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları prime esas kazançlar içerisinde olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu ücret alacaklarının net miktarlarının hesaplanmasında, işçi payına düşen prim kesintilerinin nazara alınmaması hatalı olmuştur.

Yazılı şekilde, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.