Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/20416 K.2014/25811

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, devredilen Gazi Belediyesine bağlı olarak çalıştığı taşeron şirketlerdeki hizmet süresi kıdemine eklenmeden feshe bağlı alacaklarının ödendiğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya son ücreti üzerinden tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fark kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının hizmetinin bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği ve kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapılmışsa bunun mahsubu gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece; bozma gerekleri yerine getirilerek bilirkişiden rapor aldırılmış ve davacının fark kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; bozmadan önce davacının yıllık izin alacağı 1.220,00 TL olarak hesaplanıp hüküm altına alınmışken, bozma sonrası yapılan hesaplamadan yıllık izin alacağının bu miktardan fazla çıktığı anlaşılmakla; mahkemece bozma sonrası kararda yıllık izin yönünden fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmiştir. Ancak, bozma öncesi kararı davacı temyiz etmediğinden yıllık izin miktarı davalı lehine kazanılmış hak teşkil eder. Bu nedenle mahkemece yıllık izin yönünden fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1-c bendinde yer alan "c) Yıllık ücretli izin alacağına ilişkin olarak ıslah dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile, 700,00 TL yıllık ücretli izin farkı alacağının dava tarihi olan 14.12.2009 tarihinden, 520,00 TL yıllık ücretli izin farkı alacağının ise ıslah tarihi olan 04.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "c) Yıllık ücretli izin alacağına ilişkin olarak ıslah dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak,