KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/20707 E., 2015/32514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Malatya 1. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 12/06/2014
- Numarası
- 2010/1348-2014/252
- Dava
- Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, haksız davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin aldığı aylık hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının almış olduğu ücret üç ihtimalli olarak hesaplanarak mahkemenin takdirine bırakılmıştır. Ancak mahkemece işçinin brüt maaşının bilirkişi raporundaki en düşük meblağ olan brüt 1.081.90 TL olduğu kabul edilerek davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmiş olması hatalıdır. Dosya kapsamı dikkate alındığında davacı tanığı ile birlikte davalı tanıklarının da davacı işçinin 3.000,00 TL maaş aldığını beyan etmeleri karşısında, davacı işçinin net maaşının 3.000,00 TL olduğu kabul edilerek bilirkişi raporunda bu doğrultuda brüt ücret üzerinden yapılan hesabın baz alınmak suretiyle mahkemece hüküm tesis edilmesi gerektiğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/20707, K. 2015/32514, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama