Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/20761 K.2015/34675

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş, ancak ek kararla hükmedilen miktar kesinlik sınırı altında kaldığından davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin temyiz sınırının altında kaldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de verilen kararın tespit niteliğinde olması ve davacı yanın kısmi dava açması dikkate alındığında temyizinin yerinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığı noktasındadır. İstifa dilekçesi; dosya içeriğine göre baskı altında alınmış olup, gerçekte iş sözleşmesini davalı işverenin feshettiği, fesih sebebi yapılan marketteki atıkların para karşılığı satılması olayının haklı sebep teşkil etmediği, atıkların işveren tarafından değerlendirildiğine veya paraya dönüştüğüne ilişkin iddia ve ispat bulunmadığı anlaşılmakla davalı işverenin haksız feshi sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp, mahkemece hüküm altına alınması gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.