Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21170 K.2015/33779

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 10.02.2009 tarihinde davalı Şirketin Elazığ Şubesinde işe başladığını, bu işyerindeki çalışmasının 17.05.2013 tarihine kadar devam ettiğini, 01.03.2010-01.06.2011 tarihleri arasında askerlik yaptığını, askerlikten hemen sonra işe tekrar başladığını, davacının haklı sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05.03.2009 tarihinde işe başladığını, 28.02.2010 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını, 01.06.2011 tarihinde yeniden davalı şirkette işe başladığını, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını ve resmi bayram günlerinin tamamında izinli olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının resmi tatil ve fazla çalışma ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece beyanlarına başvurulan tanıkların davalı işyerindeki çalışma dönemleri göz önüne alındığında, davacının 10.06.2011- 30.04.2013 tarih aralığındaki askerlik vazifesi sonrasına denk gelen çalışmalarına ilişkin tanık bilgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı taleplerinin ispatlanmasına yönelik olarak dosya kapsamında yazılı delil de bulunmadığı göz önüne alındığında, belirtilen dönem ile sınırlı olarak resmi tatil ve fazla çalışma alacağı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç: