KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/21253 E., 2014/30698 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2014
- Mahkemesi
- İzmir 7. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 30/05/2013
- Numarası
- 2012/131-2013/359
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, garson olarak alt işverenler nezdinde 04.12.2007-30.11.2010 tarihleri arasında E...Üniversitesi sosyal tesislerinde çalıştığını, askerlik görevi nedeniyle işten ayrıldığını, fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla çalışma alacaklarını istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.
Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı belirtilmiş ise de, davacıyla aynı işi yapan davacı tanığının açmış olduğu dava neticesinde, mahkemece haftalık 18 saat üzerinden hesaplanan fazla mesai alacağının hüküm altına alındığı, dairemizce söz konusu kararın davacının mesai saatlerinin 09:00-20:00 arası olduğu kabulüyle, ek bilirkişi raporu alınmak sureti ile hesaplama yapılması, 1/3 indirim sonucu bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır.
Davacıyla aynı görevde, aynı tarihlerde, aynı işveren nezdinde çalışan davacının da çalışma saatlerinin 09:00-20:00 arası olduğu kabul edilmeli, hesaplanan miktardan 1/3 indirim yapılmalı, fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/21253, K. 2014/30698, 6 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama