KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/21262 E., 2014/28726 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/03/2013
- Numarası
- 2011/422-2013/132
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı K.. V.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait hastanede 01.01.2005-31.12.2011 tarihleri arasında temizlik işçi şefi göreviyle alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı idare vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı bir neden yokken davalı işveren tarafından sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 50. maddesinde taraf ehliyeti, 51. maddesinde ise dava ehliyeti düzenlenmiştir. Buna göre medeni hakları haklarından yararlanma yeteneğine sahip olan taraf ehliyetine, medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olan ise dava ehliyetine sahiptir.
Somut olayda davacı Milli Eğitim Bakanlığına ait kamu konutlarında bina görevlisi olarak çalışmıştır. Davacının işvereni Milli Eğitim Bakanlığıdır. Bu nedenle davanın Milli Eğitim Bakanlığı yerine K.. V.. ile lojman yönetimine karşı açılıp görülebilmesi mümkün değildir. Davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/21262, K. 2014/28726, 22 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama