Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21404 K.2014/25423

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 25.02.1997-20.11.2007 tarihleri arasında davalı belediyede çevre mühendisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep yokken feshedildiğini, buna ilişkin açtıkları işe iade davasında davacının işe iadesine karar verildiğini, davacının süresi içinde başvurmasına rağmen davalının işe başlatmadığını ifade ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, boşta geçen süre ücreti, iş güvencesi tazminatı alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, özellikle faiz başlangıç tarihlerinin hukuka aykırılığının bulunduğunu, faiz başlangıç tarihinin dava açılma tarihi olarak alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak kesinleşen işe iade kararı üzerine davacının süresi içinde işverene başvurduğu ancak davalı işverenin süresi içinde davacıyı işe başlatmadığı, davalının yıllık ücretli izne ilişkin süresi içinde belge sunmadığı, davacının talep ettiği yıllık izin ücreti boşta geçen süre ücreti, iş güvencesi tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak kesinleşen işe iade kararı üzerine davacının süresi içinde işverene başvurduğu ancak davalı işverenin süresi içinde davacıyı işe başlatmadığı, davalının yıllık ücretli izne ilişkin süresi içinde belge sunmadığı, davacının talep ettiği yıllık izin ücreti boşta geçen süre ücreti, iş güvencesi tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir.

Ancak ihbar tazminatı yönünden önceki kararda davacı temyizi olmadığından davalı yönünden usulü kazanışmış hak teşkil etmesi sebebiyle en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere işletme kredisi faizine ve işe başlatmama tazminatı yönünden kanuni faize karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır. Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyize konu olan kararın hüküm kısmındaki “8.540,00 TL ihbar tazminatının 20.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek işletme faiz oranı ile birlikte” hükmünü içeren 2. fıkranın hükümden çıkartılarak yerine aynı fıkra olarak “8.540,00 TL ihbar tazminatının 20.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere işletme kredisi faiziyle birlikte,” fıkrasının eklenmesi, aynı şekilde kararın hüküm kısmındaki “4.000,00 TL işe başlatmama tazminatı alacağının dava tarihi olan 08.05.2009 tarihinden itibaren.

1.046,95 TL'nin ise ıslah tarihi olan 05.10.2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte,” hükmünü içeren 4. fıkranın hükümden çıkartılarak yerine aynı fıkra olarak, “4.000,00 TL işe başlatmama tazminatı alacağının dava tarihi olan 08.05.2009 tarihinden itibaren.