Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21512 K.2014/28016

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı belediyede Nisan 2004- Mart 2007 tarihleri arasında şoför ve durak amiri olarak sendikalı ve toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçi statüsünde çalıştığını, hizmet sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, müvekkilinin belediyeye ait otobüs durak amirliğinde çalıştığı sürede Cumartesi-Pazar günleri ile dini ve milli bayramlarda çalışmaları karşılığı direksiyon priminin bir kısmının ödenmediğini belirterek Cumartesi-Pazar günleri çalışma ücreti, direksiyon priminin ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini, hafta sonu ve tatil çalışmaları karşılığı idari izin kullandırıldığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, davacının hafta tatili çalışma ücreti talebinin reddine, sair hususlar yönünden bozma kararı verilmediği gerekçesi ile bu hususlar yönünden karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozma öncesi mahkemece dini ve milli bayram çalışma ücreti ile direksiyon primi alacağı talepleri kısmen kabul edilmiştir. Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine uygun olmalıdır. Mahkemece bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.