Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21624 K.2014/25352

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız bir şekilde fesh ettiğini, Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesinde işe iade davası açtığını, davacının işe iadesine karar verildiğini, hükmün Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, kanuni süre içinde işe iade talebinde bulunulduğunu, davalı işverenin işe başlatmadığını, kanuni hak ve alacaklarınıda ödemediğini ileri sürerek kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatlarının, fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ücretlerinin ve üç maaş ikramiye alacağının kanuni faizden az olmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil alacağı ile fazla çalışma alacağı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen kararın, “Somut olayda, davacının dört aylık boşta geçen sürenin eklenmesiyle tazminatlara esas kıdeminin belirlenmesi, boşta geçen süre ücretinin geçersiz fesih tarihini izleyen dört aydaki ücrete göre hesaplanması,

kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının hesabında feshin işverenin davacıyı işe başlatmayacağına dair iradesini ortaya koyduğu tarihteki yani feshin kesinleştiği tarihteki ücret üzerinden hesaplanması gerekirken, dört aylık süre kıdem süresine katılmadan ve geçersiz fesih tarihindeki ücret esas alınarak yapılan hesaplama dikkate alınarak karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ücreti alacaklarına bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizinin uygulanması gerekirken kanuni faize hükmedilmesi bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda,

1-Boşta geçen süre için fazla çalışma ve genel tatil ücreti hesaplanmış ise de, boşta geçen süre içinde fiili çalışma olmadığından bu süreler için fazla çalışma ve genel tatil ücreti hesabı yapılması hatalıdır.

2-Bozmadan önce verilen kararda davacının haftada onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ve genel tatil ücretinden %50 takdiri indirim yapılmıştır. Bu çalışma saatleri ve yapılan takdiri indirim oranı bozma sebebi yapılmamasına rağmen bozmadan sonra davacının haftada yirmidört saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek bulunan miktara hükmedilmesi ve genel tatil ücretinden %30 takdiri indirim yapılması doğru değildir.

3-Fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının çalışmanın yapıldığı tarihteki ücret esas alınarak hesaplanması gerekirken, fesih tarihindeki son ücret üzerinden hesaplanması yanlış olmuştur.

4-Davalının, bilirkişi raporuna karşı yaptığı zamanaşımı def'i ve ek davaya karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def'i dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.